//////

Czarter łodzi motorowych

W dzisiejszych czasach coraz częściej kładzie się nacisk na efektywne organizowanie czasu wolnego, abyśmy podczas weekendu mogli dobrze odpocząć i naładować baterię na cały, kolejny ciężki tydzień w pracy. Jest to zdecydowanie bardzo ważna kwestia, zwłaszcza jeśli na co dzień pracuje się w dużym mieście. Codzienny stres w pracy oraz wyrabianie nadgodzin jest bardzo szkodliwe nie tylko pod względem fizycznym, ale również psychicznym. Warto więc co tydzień organizować dla siebie oraz dla najbliższych ciekawe atrakcje, które pozwolą nam się zresetować i oderwać od codziennych obowiązków. Na przykład bardzo dobrym pomysłem, zwłaszcza w okresie wakacyjnym jest czarter łodzi motorowych. Jest to zdecydowanie najlepszy sposób na spędzenie wolnego dnia z naszymi bliskimi. Nie jest to co prawda najtańsza atrakcja, gdyż kilkugodzinny rejs łodzią motorową będzie nas kosztować kilkaset złotych. Zdecydowanie jednak warto raz na jakiś czas zdecydować się na taką atrakcję i zrelaksować się na łodzi motorowej.

ZMIANA OPINII

Dziś opinia ta uległa zmianie. Przeprowadzone eksperymenty wykazują, że wiele z tych zdolności, łącznie z tzw. słuchem absolutnym, można ulepszyć.Zarówno potoczna obserwacja, jak i wyniki badań wyka­zują, że ocena dzieła muzycznego zmienia się wraz z liczbą przesłuchań. Można ponadto zaobserwować pewną regularność tej zmiany. Wartościowy, trudniejszy utwór muzyczny sły­szany po raz pierwszy często nie podoba się. Dopiero dalsze przesłuchania — niekiedy kilka lub kilkanaście razy — wy­wołują przeżycie estetyczne i powodują zmianę oceny utworu z ujemnej na dodatnią.

PERCEPCJA DZIEŁA MUZYCZNEGO

Istot-r nym elementem procesu uczenia się jest wielokrotne powta­rzanie określonej czynności. Mnie interesują tu skutki powta­rzania kontaktu z przedmiotem wartościowym estetycznie, w szczególności z dziełem muzycznym.Percepcja dzieła muzycznego, osiągane zadowolenie este­tyczne zależą m. in. od zdolności osoby słuchającej do odróż­niania zmian podstawowych jakości dźwięków i ich układów, takich jak wysokość, natężenie, czas trwania, barwa, rytm, melodia. Ludziom niezdolnym do szybkiego uchwycenia sub­telnych zmian w natężeniu tych jakości, kontakt z dziełem muzycznym dostarcza mniej zadowolenia estetycznego, a może go nawet nie dostarczać wcale. Percepcja dzieła muzycznego jest wówczas niepełna i jakość zniekształcona, zaś ocena este­tyczna nietrafna.

REAKCJA CZŁOWIEKA NA PRZEDMIOTY I ZJAWISKA

Reakcje człowieka na przedmioty i zjawiska częs­to nie są dostatecznie ostre, żywe, plastyczne. Wiele rzeczy w ogóle uchodzi naszej uwadze, która skupia się zwykle na sprawach mających praktyczne znaczenie. Ponadto nie wszys- i cy ludzie obdarzeni są zdolnością reagowania w tym samym stopniu. Jedni posiadają szczególnie czuły, subtelny słuch, — wzrok; jednych wyróżnia wysoka sprawność intelektu, innych zdolność do zróżnicowanej i żywej reakcji emocjonal­nej. Nawet jednak u ludzi reagujących żywo i świeżo obser­wujemy procesy stępiania się wrażliwości, uwarunkowane rozmaitymi czynnikami, jak wywołujące przesycenie zbyt częste kontakty z daną rzeczą lub zjawiskiem, choroba, zmę­czenie, wiek.

W ODBIORZE WARTOŚCI

W odbiorze wszelkich rodzajów wartości, nawet wartości związanych z wysoce abstrakcyjnymi strukturami formalny­mi lub tekstami literackimi, poważną rolę odgrywają postrze­żenia zmysłowe. Każdy bodziec estetycznie wartościowy musi mieć jakąś postać dostępną zmysłowo, jeśli ma zaistnieć jako fakt społeczny. W postrzeganie wartości zaangażowane są ! wszystkie nasze zmysły, zarówno te najczęściej wymieniane — ; wzrok, słuch, dotyk, węch, jak też wszelkie inne, nazwane i tnie nazwane. Wymieniłbym tu zmysły cenestezyjne, donoszące o reakcjach wnętrza naszego organizmu, a także roz- j siane na powierzchni skóry liczne receptory, za pomocą których odbieramy wrażenia wilgotności i temperatury otoczęnia, podmuchu prądów powietrza itp.

WIELKA RÓŻNORODNOŚĆ

Sądzę, żę wielka różnorodność kiczu wywoła wcześniej lub później zróżnicowanie jego ocen w odczuciu społecznym. Trze­ba będzie ocenić odmiennie rozmaite jego rodzaje, cechy i fun­kcje. Należy też pamiętać o stopniowalności cech kiczu i wy­nikającej stąd gradacji ewentualnych ocen ujemnych czy dof datnich. Wielkość „parasola” tolerancji starcza niewątpliwie dla osłonięcia nim także i tego zjawiska. Stwierdziłem na początku, że estetyka codzienności zależy od wielu czynników materialnych i psychospołecznych. Myślę, że można je podzielić na trzy kategorie: 1) dostarczanie odpo­wiednich bodźców; 2) rozwijanie zdolności ich odebrania, prze­życia i oceny; 3) pobudzanie potrzeby poszukiwania odpo­wiednich bodźców, włączając w to bodźce nowe, reprezentu­jące nieznane dotąd wartości.

CECHA WSPÓLNA

Cechą wspólną wielu nowych wartości wniesionych przez awangardę jest ich charakter negatywny: użyte materia­ły oddziałują drapieżnie, szorstko, wywołują wstrząs, przy­gnębienie, czasem znudzenie. Sztuka awangardowa dwudziestego wieku rozszerzyła znacz­nie zbiór rodzajów wartości estetycznych. Powstaje problem, czy można odróżnić rzeczy wartościowe estetycznie od pozba­wionych tej wartości? Czy w ogóle istnieją przedmioty lub cechy nie mające zdolności oddziaływania estetycznego? Otóż wbrew utartym poglądom sądzę, że rzeczy takich nie ma; wszelkie przedmioty i własności posiadają zdolność oddziały­wania estetycznego.

SUROWA A KRYTYKA

Surowa krytyka jest jednak nie do pogodzenia z wytwarzaniem pozytywnych, harmonijnych war­tości estetycznych, jakie dominowały w sztuce przedawangar- dowej. Ogłoszono więc całkowite odrzucenie wartości este­tycznych.Bliższa refleksja nad sztuką awangardową prowadzi jed­nak do wniosku, że antyestetyczne postulaty awangardy nie zostały nigdy wprowadzone w życie. Ogromne zmiany jakie  pod tym wzglądem wprowadziła awangarda polegały na czym innym: zastąpiono dawne wartości estetyczne — innymi. Jest to więc rozszerzenie zbioru wartości estetycznych uznawanych przez sztukę jako całość. Wśród wartości jakie wytwarzała sztuka dawniejsza dominowały, czy to w sensie ilości czy miejsca w hierarchii, wartości pozytywne: piękno, wdzięk, symetria, przejrzystość, umiar, zdolność wzbudzania upodo­bania.  .

AWANGARDA

Zamiast więc odrzucać wykorzystanie osiągnięć awangardy w estetyce życia codzien­nego, spróbujmy raczej zrozumieć lepiej ich znaczenie.Dlaczego awangarda postulowała odrzucenie wartości este­tycznych? Sądzę, że odegrały tutaj rolę dwa czynniki. Tra­dycyjne wartości estetyczne nadawały wytworom sztuki przed- awangardowej cechy poszukiwanego na rynku towaru. Dzięki tym wartościom pełniły one rolę wyrafinowanej ozdoby, pod­noszącej prestiż społeczny jej właściciela. Uzależniało to sztu­kę od mecenatu finansowego i politycznego. Drugi czynnik wiąże się z obecnym w wielu prądach sztuki współczesnej ostrym, krytycznym nastawieniem do zastanej rzeczywistości artystycznej i społecznej.